W tym czasie negocjował też pokój z Francją i skutecznie usiłował doprowadzić do małżeństwa księżnej Marii z Ludwikiem XII.
10 września 1515 został kreowany kardynałem prezbiterem i otrzymał kościół tytularny Santa Cecilia. W Wigilię Bożego Narodzenia 1515 został mianowany lordem kanclerzem. Trzy lata później został mianowany legatem papieskim z większymi uprawnieniami niż arcybiskup Canterbury – prymas Anglii. Używał swojej władzy zarówno świeckiej, jak i kościelnej, by się wzbogacić, w wyniku czego został drugim pod względem zamożności człowiekiem w kraju. Usiłując dokonać reformy Kościoła zaproponował reformę zakonów i zlikwidował około 30 klasztorów, zabezpieczył ich majątek i ufundował z tego College na Oxfordzie. Ambicją Wolseya było wyprowadzenie Anglii na stanowisko głównego arbitra w Europie. Z tego powodu zaangażował się w działania pokojowe, co zaowocowało podpisaniem w 1518 traktatu w Londynie pomiędzy cesarzem Maksymilianem I i Karolem V, królem Francji Franciszkiem I i królem Anglii Henrykiem VIII. Ponowne spotkanie władców angielskiego i francuskiego nastąpiło na Polu Złotogłowia w 1520. W tym czasie kardynał Wolsey negocjował zawarcie małżeństwa pomiędzy królewską córką Marią Tudor a cesarzem Karolem V, lecz małżeństwo nie doszło do skutku, a Anglia i Cesarstwo wypowiedziały wojnę Francji.