Haikara-san ga Tōru) doprowadziły do uchwalenia ustawy o utrzymaniu porządku publicznego (1925), która zabraniała jakichkolwiek zmian w strukturze politycznej lub zniesienia własności prywatnej.
Niestabilne koalicje i podziały w Izbie Niższej doprowadziły w 1927 r. do połączenia Kenseikai (Stowarzyszenie Konstytucjonalistów, utw. 1916) i Seiyū Hontō (Prawdziwa Partia Przyjaciół Polityki, 1924-1927) w Rikken Minseitō (Konstytucyjna Partia Rządów Demokratycznych, 1927-1940). Platforma Rikken Minseitō była poświęcona systemowi parlamentarnemu, demokratycznej polityce i pokojowi na świecie. Od tego momentu, aż do 1932 r. Rikken Seiyūkai i Rikken Minseitō zmieniały się u steru rządów.
Mimo porządkowania sceny politycznej i nadziei na bardziej stabilny rząd, kryzysy ekonomiczne nękały kraj bez względu na to, która partia była przy władzy. Próbowano je rozwiązywać za pomocą zaostrzania polityki fiskalnej i apeli o poparcie społeczne dla tak konserwatywnych działań, jak ustawa o utrzymaniu porządku publicznego, dołączając przypomnienia o moralnym obowiązku poświęceń dla cesarza i kraju. Mimo iż światowy kryzys z końca lat 20. i wczesnych 30.