okaz typowy był mieszkańcem London Zoo od 26 maja do 17 czerwca 1902, po śmierci przekazany do muzeum przez Edwarda Strawa.
Dane z mtDNA wykazały, że uznawane wcześniej za podgatunki potto wielkiego taksony edwardsi i ibeanus powinny mieć rangę odrębnych gatunków. Odkrycie to poparte jest wyraźnymi różnicami w wielkości ciała i morfologii czaszki. Takson juju jest prawdopodobnie również odrębnym gatunkiem, ale zachodzi potrzeba dokładniejszych badań.
Rozpoznano dwa podgatunki. Autorzy Illustrated Checklist of the Mammals of the World rozpoznają dwa podgatunki.
Etymologia Perodicticus: pēros „okaleczony”; δεικτικός deiktikos „podkreślenie czegoś”. potto: lokalna nazwa Potto oznaczająca w wolof lemura. juju: termin pochodzenia zachodnioafrykańskiego lub francuskiego używany przez europejskich kolonizatorów na określenie tradycyjnych wierzeń ludów afrykańskich.
Zasięg występowania Potto wielki występuje w zależności od podgatunku: L. potto potto – południowo-wschodni Senegal, południowo-wschodnia Gwinea, Sierra Leone, Liberia, Wybrzeże Kości Słoniowej i Ghana (zachodnia Wolta);