Jego twórczość została zauważona przez krytyków m.in. André Salmona i Adolfa Baslera, który został jego mecenasem. Otrzymywał również stypendium od anonimowego mecenasa pochodzącego z Rosji, w późniejszym czasie mecenasem Kislinga był znany marszand i kolekcjoner Leopold Zborowski. W 1912 razem z Pablem Picassem i Juanem Grisem wyjechał do Céret, powrócili na początku 1913. Po wybuchu I wojny światowej wstąpił ochotniczo do Legii Cudzoziemskiej, podczas bitwy nad Sommą został ciężko ranny. W 1915 otrzymał obywatelstwo francuskie, przez rok podczas rekonwalescencji przebywał w Hiszpanii. W latach 1917 i 1920 odbył podróże artystyczne na południe Francji, w 1919 w Galerie Druet miała miejsce jego pierwsza wystawa indywidualna.

Założył własną pracownię, przez którą przewinęło się wiele znanych osób m.in. Jean Cocteau, Charlie Chaplin, Artur Rubinstein, Pierre Reverdy, Ernest Hemingway, Henry Miller. Po 1920 przez pewien czas mieszkał razem z przybyłym do Paryża Władysławem Jahlem, jedną z jego modelek była Kiki de Montparnasse. Był członkiem Związku Zawodowego Malarzy i Rzeźbiarzy Polskich w Paryżu. Mimo że był otoczony ludźmi, wszędzie czuł się wyobcowany.