Do tego dołożył tytuł mistrzowski ze swoimi kolegami z drużyny piłkarskiej. Rok 1989 był ostatnim w Bostonie. Emenalo swój pobyt w drużynie uniwersyteckiej zamknął z bilansem 36 goli i 32 asyst, co uczyniło go drugim najlepiej punktującym (104 punkty) graczem w historii drużyny uniwersyteckiej.
Po zakończeniu studiów Michael wyjechał do Europy i podpisał kontrakt z belgijskim klubem RWD Molenbeek. W sezonie 1989/1990 zagrał w 18 ligowych meczach i zdobył dla zespołu 3 gole (wszystkie w 3 kolejnych wygranych meczach zespołu w grudniu 1989). W sezonie 1990/1991 uzyskał 1 gola w 16 meczach, a w kolejnym (1991/1992) zdobył także 1 bramkę (w zremisowanym 1:1 meczu ze Standardem Liège) oraz 1 samobójczą (porażka 0:2 u siebie z KV Mechelen). Po trzech sezonach spędzonych w Brukseli Emenalo odszedł z zespołu i przez niemal rok nie grał w piłkę.
Do futbolu wrócił w 1993 roku i grał wówczas w Eintrachcie Trewir, grającym w Regionallidze Południowo-Zachodniej. Latem 1994 roku, gdy został piłkarzem Notts County występującym wówczas w Division One. W zespole z Nottingham zagrał tylko w 7 meczach, a klub ten zakończył rozgrywki na ostatnim miejscu w 24-zespołowej lidze.