Sun kukoistukses kuorestaan kerrankin puhkeaa; viel' lempemme saa nousemaan sun toivos, riemus loistossaan, ja kerran laulus, synnyinmaa korkeemman kaiun saa. Nasz kraju (tłum. wersji fińskiej) O kraju nasz, Finlandio, rodzinna ziemio! Brzmij, o słowo szczerozłote! Nie masz ni doliny, ni wzgórza Ni wody, brzegu bardziej umiłowanego Niż ojczyzna ta oto północna, Ojców najdroższy kraj
Twemu kwiatu ze swego pączka Kiedyś wystrzelić pisane Wnet miłość nasza wzejść pozwoli Twej nadziei, radości, w ich blasku I kiedyś pieśń Twa, rodzinna ziemio Najwyższym echem zabrzmi.
Vårt land (wersja szwedzka) Vårt land, vårt land, vårt fosterland, ljud högt, o dyra ord! Ej lyfts en höjd mot himlens rand, ej sänks en dal, ej sköljs en strand, mer älskad än vår bygd i nord, än våra fäders jord!
Din blomning , sluten än i knopp, Skall mogna ur sitt tvång; Se, ur var kärlek skall gå opp Ditt ljus, din glans, din fröjd, ditt hopp. Och högre klinga skall en gång Vår fosterländska sång.Mój kraju (tłum.