Jerzy Krasuski (ur. 28 grudnia 1930 w Poznaniu, zm. 14 sierpnia 2009 w Krakowienekrolog.) – polski historyk, specjalizujący się w dziejach XIX i XX wieku, zwłaszcza historią Niemiec i stosunków polsko-niemieckich; uczeń prof. Kazimierza Piwarskiego.
Życiorys Dzieciństwo i młodość Ojcem Jerzego Krasuskiego był Józef Nowina-Krasuski (ur. 3 czerwca 1897) – porucznik piechoty Wojska Polskiego„Kto jest na tym zdjęciu? Czytelnikom udało się to ustalić!”, www.gloswielkopolski.pl. i urzędnik administracji wojskowej w Poznaniu. Rodzina w latach 1939–1945 została wysiedlona przez Niemców do Dąbrowy Tarnowskiej w Generalnym Gubernatorstwie. W styczniu 1945 ojciec został aresztowany przez NKWD, wywieziony do ZSRR, gdzie zmarł w grudniu 1945. Po powrocie z matką i siostrą do Poznania Jerzy Krasuski uczęszczał do Liceum Ogólnokształcącego św. Marii Magdaleny.
Wykształcenie 1956 – magisterium jako ekstern na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza (promotor: prof. Kazimierz Piwarski) 1959 – doktorat na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza (promotor: prof. Janusz Pajewski) 1962 – habilitacja na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza 1973 – profesor nadzwyczajny 1984 – profesor zwyczajny