Jana Nepomucena. Król Stanisław August Poniatowski – w roku 1778 – wystawia przywilej odbywania w Zagórowie jarmarku – raz w miesiącu. Wielki pożar w 1790 roku. W 1793 roku miasto liczy 544 osoby. Było w nim 14 szewców, 5 kowali, 5 kuśnierzy i 4 garncarzy. Czynne były wiatraki i olejarnia. Potyczka w czasie powstania styczniowego (1863). Za wspomaganie oddziałów powstańczych, ukazem carskim, miasto traci prawa miejskie. W drugiej poł. XIX w. w Zagórowie s. Sabina Kawecka przy współudziale św. Honorata Koźmińskiego zakłada zgromadzenie Sióstr Westiarek. Koniec XIX i początek XX w. to rozkwit Zagórowa – dzięki działalności dr Lidmanowskiego powstają w Zagórowie m.in. Bank Spółdzielczy, Zagórowskie Towarzystwo Pożyczkowo-Oszczędnościowe, Ochotnicza Straż Pożarna, szpital. Feliks Ast zakłada jedną z pierwszych we wschodniej Wielkopolsce drużyn harcerskich. W roku 1917 Zagórów został stolicą dekanatu. W 1918 roku, po odzyskaniu przez Polskę niepodległości, Zagórów odzyskuje prawa miejskie dzięki zabiegom F. Perzyńskiego (późniejszy Burmistrz po odzyskaniu niepodległości) i K.