Pierwsze zapisy o wsi związane są z właścicielami wsi Kikowskimi, który od nazwy wsi przyjęli odmiejscowe nazwisko. W zapisach sądowych z lat 1387-1402 jako świadka odnotowano Szymona (oryg. „Szyman”) Kikowskiego z Kikowa. W latach 1387-1399 wspomniany został Jakub (oryg. „Jakusz, Kucz”) Kikowski z Kikowa. W 1387 został on pozwany przez Sędziwoja Psarskiego o 100 kóp groszy poręki oraz o 100 grzywien i porękę. W 1391 Kucz ten odnotowany został jako świadek. 1399 był w sporze z Janem Dziurką oraz jego żoną Dorotą o 2 łany i połowę Nadolnego Młyna znajdującego się prawdopodobnie w Kikowie. W 1399 Jakusza Kikowskiego ponownie odnotowano tym razem w sporze z niejakim Czartkiem.
W latach 1391-1405 odnotowany został Błażej Kikowski z Kikowa. W 1391 wspomniano go jako świadka. W 1405 prowadził on spór sądowy z Bieniakiem z Policka, który mu zarzucił, że Błażej jest krzywoprzysiężcą. Z wyroku sądu Bieniak miał zapłacić 14 grzywien kary królowi polskiemu Władysławowi II Jagielle oraz 3 grzywny Błażejowi.