wysokość góry wynosiła 2097 m, lecz seria obrywów północnej ściany obniżyła ją do obecnej wartości (np. fragment ściany wraz z krzyżem szczytowym oberwał się w 1948 r.). W 1955 r. kolejne obrywy zniszczyły wiele hektarów lasu u podnóży Mont Aiguille. W końcu października 2003 r. obrywy skał zniszczyły stałe ubezpieczenia (liny) na początkowym odcinku tzw. drogi normalnej na szczyt.
Geologia Podstawa Mont Aiguille, częściowo zalesiona, a cząściowo pokryta luźnymi piargami i usypiskami, zbudowana jest z wielu warstw wyraźnie uławicowanych marglistych wapieni kredowych, w dolnej części z wieku hoterywu, a w górnej – z dolnego barremu (136 – 128 mln lat temu). Skały te są dobrze widoczne u podnóży filara północno-wschodniego. Górną część góry, ów charakterystyczny monolit, tworzy jeden masywny, lity blok twardych, zbitych wapieni bioklastycznych z barremu, występujących tu w postaci ławicy o średniej miąższości ok. 300 m.