Historia Podczas obrad ósmego Knesetu zaczęły ujawniać się poważne konsekwencje wojny Jom Kipur. Jeszcze podczas wyborów nie był widoczny wewnętrzny wstrząs społeczny, jednak stopniowo rosła w siłę partia protestacyjna. 1 kwietnia 1974 Komisja Agranata przedstawiła raport o przyczynach niepowodzeń podczas tej wojny. W wyniku ogłoszenia tego raportu ustąpiła pani premier Golda Meir. Nowy rząd sformował Icchak Rabin, który nie zaprosił do rządu żadnych bohaterów wojennych.

W okresie kadencji parlamentu nastąpiła ideologiczna polaryzacja w kwestii przyszłości terenów zajętych przez izraelską armię podczas wojny sześciodniowej (1967). W 1974 podpisano z Syrią i Egiptem porozumienia o częściowym wycofaniu wojsk. W 1975 zawarto z Egiptem porozumienie, które opierało się na zasadzie „ziemia za pokój”.

Równocześnie nasiliła się izolacja Izraela na arenie międzynarodowej, która znalazła swoje odbicie w oświadczeniu Zgromadzenia Ogólnego ONZ, które przyrównało Syjonizm do rasizmu. W efekcie wzrosło uzależnienie Izraela od Stanów Zjednoczonych.