W 1933 r. z wyróżnieniem zdał maturę i podjął studia polonistyczne na Uniwersytecie Warszawskim pod kierunkiem prof. Juliana Krzyżanowskiego. Podczas studiów trafił na kurs do Szkoły Podchorążych Rezerwy Artylerii, gdzie poznał m.in. Janusza Neugebauera i Mariana Bernaciaka. Podczas szkolenia zachorował na gruźlicę i z tego powodu w 1938 r. przebywał na leczeniu sanatoryjnym w Zakopanem, podczas którego napisał swoje jedyne opublikowane opowiadanie Bebi. Po skończeniu szkolenia wojskowego podjął pracę naukową obejmującą głównie twórczość Stanisława Wyspiańskiego, Stanisława Przybyszewskiego i Elizy Orzeszkowej, publikował m.in. w Ateneum i Ruchu Literackim.
W czerwcu 1939 r. zdał egzamin magisterski i podjął pracę w Gimnazjum im. gen. Sowińskiego oraz w Korbutianum. W czasie kampanii wrześniowej dowodził plutonem w 8 dywizjonie artylerii ciężkiej. W październiku 1939 r. wrócił ranny do Warszawy i podjął pracę w Filtrach jako robotnik.