Humbucker rozwiązuje te problemy – wszelkie zakłócenia z zewnątrz się znoszą, ponieważ cewki połączone są tak, aby indukujące się zakłócenia posiadały przeciwną fazę, natomiast sygnał z gitary się sumuje ponieważ magnesy cewek mają przeciwną biegunowość, więc następuje podwójne odwrócenie fazy. Jednak struna nie drga wyłącznie z częstotliwością podstawową – obecne są także drgania harmoniczne. W drgającej strunie powstaje fala stojąca. Jej węzły i strzałki są przesunięte wzdłuż struny, a więc także względem cewek humbuckera. Na skutek tego zjawiska tony podstawowe wprawdzie się sumują, lecz niektóre wyższe harmoniczne mogą się osłabiać, a nawet całkowicie znosić. Ponieważ cewki są blisko siebie więc przesunięcie fazowe harmonicznych niższego rzędu jest małe, jednak wraz ze wzrostem ich rzędu zjawisko to się nasila, co skutkuje wyraźną różnicą rozkładu częstotliwości w widmie sygnału w stosunku do singla, a brzmienie humbuckera określane jest jako „ciepłe” lub „ciemne”.