156-159.: Projekt 667: strategicznego okrętu rakietowego z napędem nuklearnym (SSBN); Projekt 669: dużego okrętu myśliwskiego z silnym uzbrojeniem torpedowym – następcy jednostek projektu 627A (SSN); Projekt 670: małego myśliwskiego okrętu podwodnego nadającego się do produkcji masowej z uzbrojeniem torpedowym (SSN); Projekt 671: nuklearnego okrętu ZOP z uzbrojeniem torpedowym i dużym sonarem. Ostatni z nich miał mieć wyporność na powierzchni nie większą niż 2000 ton – umożliwiającą seryjną produkcję w stoczniach śródlądowych; wyposażony miał być w cztery wyrzutnie torpedowe, przenosić miał osiem torped, wymagania zakładały prędkość około 30 węzłów, zaś konstrukcyjna głębokość zanurzenia wynosić miała 300 metrów. Zgodnie z zachodnimi kryteriami wymagania te klasyfikowały go jako okręt hunter killer – SSKN.
Program tego okrętu był realizowany w 1958 roku przez biuro konstrukcyjne SKB-143 z Leningradu (późniejsze biuro Malachit), pod kierunkiem Leonida Smarkina. Rok później szefem programu wyznaczony został Georgij Czernyszew, Smarkin zaś został jego zastępcą. Program otrzymał numer projektu 671 oraz niejawną nazwę kodową Jorsz (ros. Ёрш – jazgarz).