W czasie agresji ZSRR na Polskę w 1939 nadzorował z Białorusi koordynację działań grup operacyjno-czekistowskich na terytorium państwa polskiego. Od sierpnia 1940 do listopada 1943, pełnił funkcję prokuratora, w tym samym czasie był także naczelnikiem Oddziału Specjalnego (OO) NKWD przy jednym z frontów. W latach 1944–1951 był naczelnikiem Głównego Zarządu Wojsk Konwojowych NKWD, od 1946 Głównego Zarządu Wojsk Konwojowych Ministerstwa Spraw Wewnętrznych ZSRR. Następnie w latach 1951–1955 był szefem Zarządu Ochrony Gułag MSW ZSRR, a od 1955 do 1957 roku zastępcą naczelnika Gułag MSW ZSRR.
W swojej długiej karierze w organach OGPU/NKWD/MSW był wielokrotnie odznaczany m.in. trzykrotnie Orderami Czerwonego Sztandaru (m.in. 29 sierpnia 1939 i 3 listopada 1944), dwukrotnie Orderem Lenina (26 kwietnia 1940 i 21 lutego 1945), dwukrotnie Orderem Wojny Ojczyźnianej I klasy (29 października 1948 i 24 sierpnia 1949), Odznaką „Zasłużony Funkcjonariusz NKWD” (2 lutego 1942), Orderem Czerwonej Gwiazdy (8 marca 1944), Orderem Suworowa II klasy (21 września 1945), Orderem Czerwonego Sztandaru Pracy i 13 medalami.Służbę zakończył w 1959.