Insurekcja kościuszkowska 1794 Improwizowane oddziały kosynierów po raz pierwszy zostały użyte w działaniach wojennych podczas tego powstania. Wzięły one udział w większości bitew insurekcji kościuszkowskiej: 4 kwietnia 1794 roku o godzinie 18.50 w bitwie pod Racławicami atak 300 kosynierów prowadzony osobiście przez Tadeusza Kościuszkę na obsługę armat rosyjskich miał rozstrzygające znaczenie dla jej losów i przesądził o wygranej Polaków. W sumie w bitwie udział wzięło ok. 500 kosynierów w tym najsławniejsi, którzy pierwsi dopadli dział zapisując się imiennie w historii tej kampanii Wojciech Bartos oraz Józef Świstacki. 6 czerwca 6000 kosynierów brało udział w przegranej przez wojsko polskie z połączonymi siłami prusko-rosyjskimi bitwie pod Szczekocinami.
Powstanie listopadowe 1830–1831 26 maja w bitwie pod Ostrołęką, W dniach 14 i 17 czerwca 1831 w walkach pod Kockiem – kosynierzy z 9 Pułku Piechoty Liniowej Królestwa Kongresowego, 3 sierpnia 1831 ok. 450 kosynierów pod komendą gen. bryg.