Wśród celów polityki fiskalnej wyróżnia się: Cele fiskalne tj.: zaspokojenie popytu państwa na pieniądz, przejmowanego od podmiotów znajdujących się poza jego strukturami tj. od gospodarstw domowych i przedsiębiorstw. Cele pozafiskalne tj.: promowanie wzrostu gospodarczego, łagodzenie niesprawności mechanizmu rynkowego, ograniczenie cykliczności procesów gospodarczych, walka z bezrobociem, ograniczenie nadmiernego zróżnicowania dochodów, walka z nieuczciwą konkurencją, ograniczenie negatywnych efektów zewnętrznych.
Instrumenty polityki fiskalnej
Do instrumentów polityki fiskalnej zalicza się: Instrumenty makroekonomiczne, tj.: dochody budżetu państwa, wydatki budżetu państwa, deficyt i nadwyżki budżetowe, dług publiczny.
Instrumenty mikroekonomiczne, tj.: podatek, opłata, cło, dotacja, subwencja, bon skarbowy, obligacja skarbowa, poręczenia i gwarancje rządowe.
Spór o politykę fiskalną Rozróżnia się politykę fiskalną ekspansywną (polegającą na zwiększaniu wydatków państwa i/lub zmniejszaniu podatków) oraz restrykcyjną (polegającą na zmniejszaniu wydatków państwa i/lub zwiększaniu podatków).
W teorii finansów publicznych trwa spór o cele i formę polityki fiskalnej.