Walki eskadry W kwietniu eskadra wchodziła w skład 7 dywizjonu lotniczego, dysponowała 6 samolotami, z czego jedynie 3 były sprawne. Taktycznie podporządkowana była 2 Dywizji Piechoty Legionów. 25 kwietnia 1920 eskadrę wysłano na Front Litewsko-Białoruski, gdzie aktywność rozpoczęło sowieckie zgrupowanie lotnicze Aleksieja Szyrynkina działające z lotniska w Sławnie. W skład eskadry wchodziło początkowo jedynie trzech pilotów. Byli to: por. Antoni Mroczkowski (dowódca), ppor. Stefan Pawlikowski i pchor. Władysław Turowski. 14 maja dołączył do nich pchor. Eugeniusz Guttmejer. Eskadra miała 6 myśliwców SPAD S.VII, w kiepskim stanie technicznym (część niezmontowana).
W tym czasie działała z lotniska w Żodzinie, w rejonie Borysowa, osłaniając samoloty 14 eskadry wywiadowczej i usiłując przechwytywać samoloty radzieckie. W większości próby przechwycenia były jednak nieskuteczne z uwagi na zbyt późne alarmowanie pilotów. Jeśli dochodziło do walk powietrznych z samolotami radzieckimi, to na ogół bez rezultatów. Pierwszy lot bojowy eskadra wykonała 6 maja. W tym dniu w okolicach przyczółka mostowego pod Borysowem Polacy zaobserwowali pięć nieprzyjacielskich maszyn. Celem samolotów bolszewickich był most kolejowy i pociąg pancerny „Śmigły”. Na przechwycenie poleciał tylko dowódca eskadry por. pil.