Według części źródeł, 16 lipca podczas lotu próbnego na Dolphinie zginął w rejonie Baranowicz nowo przybyły pilot eskadry pchor. SzindlerTak według . Brak jednak potwierdzenia jakichkolwiek strat polskich samolotów Dolphin w: Andrzej Morgała, Samoloty wojskowe w Polsce 1918-1924. Warszawa, 1997, s.308-309. W kolejnych dniach eskadra została przeniesiona do Warszawy i przeznaczona do obrony powietrznej stolicy. W tym czasie dowódca eskadry kpt. Mroczkowski pełnił obowiązki komendanta obrony powietrznej Warszawy. Eskadra wykonała kilka lotów rozpoznawczych. 4 i 5 sierpnia pchor. Guttmejer rozpoznawał ugrupowanie sowieckich wojsk w rejonie Ostrowi Mazowieckiej.
W ramach przygotowań do operacji znad Wieprza Naczelne Dowództwo Wojska Polskiego zarządziło koncentrację eskadr polskiego lotnictwa wojskowego w dwóch rejonach: lotnictwa 1. i 5 Armii – na lotniskach warszawskich (Mokotów i Siekierki), a lotnictwa 2., 3. i 4 Armii na lotniskach Radomia, Dęblina, Puław i Lublina. 19 eskadra pozostawały w odwodzie Naczelnego Dowództwa Wojska Polskiego W Bitwie Warszawskiej przydzielono jej zadanie obrony powietrznej stolicy, jednak z powodu braku aktywności lotnictwa radzieckiego, głównym zajęciem Eskadry było atakowanie wojsk naziemnych. 13 sierpnia pchor.