W 1962 roku brał udział w mistrzostwach świata w Chamonix, gdzie zdobył srebrny medal w slalomie. Rozdzielił wtedy na podium Charlesa Bozona i Austriaka Gerharda Nenninga. Na tych samych mistrzostwach zajął również szóste miejsce w zjeździe. Rok później wygrał slalom i kombinację na zawodach Lauberhornrennen oraz slalom w Megève, a w lutym w 1964 roku startował na igrzyskach olimpijskich w Innsbrucku. Nie zdobył tam medalu, najlepszy wynik osiągając w zjeździe, który ukończył na szóstej pozycji. Zajął tam ponadto dziesiąte miejsce w gigancie, dwunaste w slalomie, a w rozgrywanej w ramach mistrzostw świata kombinacji był piąty. W 1965 roku ponownie wygrał slalom na zawodach Lauberhornrennen, a rok później zdobył dwa medale podczas mistrzostw świata w Portillo. W zjeździe okazał się tam najlepszy, wyprzedzając rodaka, Georgesa Mauduita o 0,51 s i Karla Schranza z Austrii o 0,98 s. Cztery dni później był drugi w slalomie, za Włochem Carlo Senonerem, a przed Louisem Jauffretem z Francji. W 1966 roku odniósł także swój ostatni triumf w zawodach Lauberhornrennen, ponownie wygrywając slalom.