Propagowała posiadanie wyższego wykształcenia przez rumuńskie kobiety, a także zakładała różne obiekty społeczne.
Gdy w 1881 Karol przekształcił Rumunię w królestwo, Elżbieta została koronowana na pierwszą królową tego kraju.
Mająca artystyczną duszę, królowa Elżbieta spędzała wiele godzin w swych apartamentach, pisząc wiersze lub powieści albo grając na fortepianie. Wykazywała także zdolności malarskie. Tworzyła pod pseudonimem „Carmen Sylva”. To przede wszystkim pisarstwo pozwalało zapomnieć Elżbiecie o przerwanym macierzyństwie, trudnym pożyciu małżeńskim i tęsknocie za ojczystym krajem. I choć próbowała swych sił w różnych dziedzinach sztuki, a zwłaszcza w malarstwie i muzyce, także w wielu gatunkach literackich, była niezrównana przede wszystkim w poezji. Pisała też ballady i dzieła związane z folklorem. Oprócz wielu oryginalnych dzieł spisywała także wiele legend obecnych wśród rumuńskiego chłopstwa.
W 1888 Myśli królowej napisane przez Elżbietę otrzymały nagrodę Akademii Francuskiej. Powodowana miłością do sztuki i literatury królowa-poetka sprawiła, że Rumunia życzliwie przyjmowała pisarzy i artystów, takich jak Pierre Loti, Frédéric Mistral czy Sarah Bernhardt.