Był jednym z pierwszych fotografów, którzy stosowali w swojej pracy zawodowej aparaty cyfrowe. W 2002 r. królowa Elżbieta i książę Edynburga wybrali go jako oficjalnego fotografa Złotego Jubileuszu królowej. Był członkiem Brytyjskiego Instytutu Fotografii Profesjonalnej oraz Królewskiego Towarzystwa Fotograficznego.
Swoje zdjęcia wydał w wielu albumach, m.in. w The Most Beautiful Women (1981), A Royal Album (1982), Patrick Lichfield's Unipart Calendar Book (1982), Patrick Lichfield Creating The Unipart Calendar (1983), Hot Foot To Zabriskie Point (1985) oraz Lichfield on Travel Photography (1986). W 1986 r. wydał swoją autobiografię zatytułowaną Not The Whole Truth ("Niecała prawda"). Był również redaktorem Queen Mother: The Lichfield Selection (1990) oraz Elizabeth R: a photographic celebration of 40 years (1991).
Mieszkał głównie w Londynie, ale posiadał też dom na Karaibach. Weekendy spędzał w swojej wiejskiej rezydencji Shugborough Hall w Staffordshire, gdzie oddawał się swojej drugiej po fotografii pasji - strzelectwu.