Do końca sezonu Braves wygrali 25 meczów przegrywając sześciokrotnie, podczas gdy Giants osiągnęli wynik 16–16. Zespół pozostaje jedyną do dziś drużyną, który wygrał ligę będąc na ostatnim miejscu 4 lipca. W World Series Braves w roli gospodarza występowali na Fenway Park, stadionie Boston Red Sox, gdyż obiekt South End Grounds mógł pomieścić tylko 5 tysięcy widzów. W finałach Braves pokonali Philadelphia Athletics 4–0. Po wywalczeniu mistrzostwa właściciel klubu James Gaffney postanowił wybudować nowy stadion, który nazwano Braves Field; był wówczas największym obiektem w kraju, który mógł pomieścić ponad 40 tysięcy widzów. W 1953 siedzibę klubu przeniesiono do Milwaukee. W sezonie 1957 zespół po osiągnięciu bilansu 95–59–1 i zajęciu 1. miejsca w National League, uzyskał awans do World Series, w których pokonał New York Yankees 4–3.
W 1965 zarząd klubu podjął decyzję o przeniesieniu siedziby do Atlanty i rozgrywaniu meczów na Atlanta–Fulton County Stadium. W sezonie 1995 Braves zdobyli mistrzowski tytuł po raz trzeci w historii klubu; w World Series pokonali Cleveland Indians 4–2.