Morfologia Prosaurolophus był dużym kaczodziobym. Jego najbardziej kompletne znalezisko cechuje się mierzącą 0,9 metra długości czaszką, przy czym cały szkielet liczy sobie 8,5 metra. Zwierzę miało niewielki, gruby, trójkątny grzebień przed oczami, którego wklęsłe boki tworzyły wgłębienia. Kość ramienna była względnie krótka.
Budowa prozaurolofa nie wyróżniała go spośród kaczodziobych. Jak prawie wszystkie hadrozaury, cały przód jego czaszki, spłaszczony i poszerzony, tworzył dziób idealny do skubania liści i gałązek północnoamerykańskich lasów. Podobnie jak u innych hadrozaurów w tylnej części pyska znajdowało się kilkaset zębów służących do miażdżenia pokarmu przed połknięciem.
Wyróżniane gatunki różniły się, jak już wspomniano, detalami budowy grzebienia. Poza tym z profilu twarz P. blackfeetensis rekonstruuje się jako bardziej stromą i wyższą niż u P. maximus. U tego pierwszego grzebień podczas wzrostu ulegał przemieszczeniu do tyłu, w kierunku oczu.
Klasyfikacja