Po objęciu funkcji szkoleniowca zespołu przez Hansa Meyera w zimowym okresie rozgrywek w sezonie 2003–2004 Fiedler otrzymał szansę zaprezentowania swoich umiejętności i jego węgierski rywal musiał zadowolić się miejscem na ławce rezerwowych. Klub zagroził, że kontrakt Királya nie zostanie przedłużony, jeśli nie zgodzi się on na zmniejszenie zarobków. W rundzie wiosennej 2004 po raz ostatni wystąpił w meczu ligi niemieckiej, ale spędził na boisku tylko 14 minut. Była to potyczka z zespołem 1. FC Köln, pojedynkiem z którym rozpoczynał karierę za granicą.
Po Węgra zgłosiło się wówczas Crystal Palace, ale przed sezonem 2004–2005 klub ten sięgnął także po Argentyńczyka Juliána Speroniego, który podczas okresu przygotowawczego do zmagań w angielskiej Premier League został obdarzony większym kredytem zaufania. Király zadebiutował w klubie w ramach rozgrywek Carling Cup przeciwko Hartlepool United. Później zaczął regularnie występować w wyjściowej jedenastce londyńskiego klubu w związku ze słabą formą Speroniego. Grał bez przerwy przez 12 miesięcy aż do okresu świątecznego w 2005 roku, kiedy dano mu czas na odpoczynek. Rozegrał 32 kolejne mecze w Premier League, zanim Crystal Palace zostali zdegradowani do Championship po zaledwie jednym sezonie spędzonym w najwyższej klasie rozgrywkowej.