z pozostałości muru pruskiego; od 2017 w budynku prezentowana jest ekspozycja tamaryn złotorękich i tamaryn białoczubych. Stara słoniarnia – zaadaptowana z szachulcowego budynku dawnej parowozowni; pierwotnie zdobiona kopułą z półksiężycem. Woliera dla ptaków brodzących – budowla z okresu międzywojennego, wzniesiona w 1924 r. Kopułę o długości 22 m, szerokości 20 m i wysokości 14 m wykonano w warsztacie ślusarsko-konstrukcyjnym mistrza Noaka na Górnej Wildzie. Wybieg i schronienia dla strusi – pawilon zbudowano na początku XX wieku; uległ częściowemu zniszczeniu podczas II wojny światowej. Po przebudowie połączony bezpośrednio z lwiarnią.
Historia Początki ogrodu thumb|Dworzec Kolei Stargardzko-Poznańskiej w 1863 r.; w jednym z jego budynków, mieściła się dyrekcja i biura Ogrodu Zoologicznego w Poznaniu Początki ogrodu sięgają lat 70. XIX wieku. Po wybudowaniu dworca Kolei Stargardzko-Poznańskiej, w ogrodzie restauracji dworcowej zbierało się grono jej stałych bywalców, by pograć w kręgle. W 1871 r. grupa postanowiła uczcić pięćdziesiąte urodziny prezesa kółka kręglarskiego w niecodzienny sposób – umówili się, że każdy z nich ofiaruje solenizantowi jakieś zwierzę.