Oberkommando der Wehrmacht, OKW (z niem. Naczelne Dowództwo Wehrmachtu) – naczelne dowództwo sił zbrojnych III Rzeszy utworzone przez Adolfa Hitlera dekretem z 4 lutego 1938 i rozwiązane rozkazem gen. Eisenhowera 23 maja 1945 r. Odpowiadało za teatry wojny w Skandynawii, zachodniej Europie, Morzu Śródziemnym i na Bałkanach. thumb|Flaga komendanta Oberkommando der Wehrmacht 1938–1941
Geneza thumb|Flaga komendanta Oberkommando der Wehrmacht 1941–1945 W czasie I wojny światowej Armia Cesarstwa Niemieckiego dowodzona była przez Naczelne Dowództwo Armii Polowej (niem. ) w skrócie OHL, którego naczelnym dowódcą był cesarz Wilhelm II Hohenzollern. Cesarz sprawował dowództwo jedynie nominalnie, dlatego też całokształt planowania strategicznego i dowodzenia operacjami spoczywał na OHL i jego szefie sztabu.
W okresie Republiki Weimarskiej, po utworzeniu Sił Obronnych Rzeszy (niem. Reichswehr), rolę Naczelnego Dowództwa na czas pokoju przejęło Ministerstwo Obrony Rzeszy (niem. ), natomiast na czas wojny rolę tę miał tradycyjnie przejąć sztab wojsk polowych (niem.