Po maturze w gimnazjum humanistycznym w Wels studiował prawo na Uniwersytecie w Grazu. Śladem ojca wstąpił do korporacji Germania, gdzie poznał późniejszego szefa Głównego Urzędu Bezpieczeństwa Rzeszy, Ernsta Kaltenbrunnera, a następnie w październiku 1931 do NSDAP i do SS z numerem legitymacji 23 064. Po uzyskaniu stopnia doktora prawa w 1935 objął stanowisko w sądzie okręgowym w St. Pölten, które wkrótce utracił na tle podejrzeń o działalność narodowosocjalistyczną. Praktykował następnie w kancelarii prawnej ojca, który również działał w NSDAP. Po anektowaniu Austrii przez III Rzeszę został przyjęty do Gestapo i do Służby Bezpieczeństwa Reichsführera SS w Grazu. Awansowany w krótkim czasie na hauptsturmführera i sturmbannführera, wszedł także do miejscowej .
W styczniu 1941 w toku II wojny światowej został mianowany pełniącym obowiązki szefa Gestapo w Linzu, gdzie do jego obowiązków należało zwalczanie wrogów III Rzeszy, stosowanie terroru wobec robotników przymusowych i organizowanie deportacji Żydów do obozów zagłady. Poznał tam Hildegard Gfrerer, młodą żonę malarza i urzędnika bankowego , bliskiego kolegi szkolnego Adolfa Hitlera i nawiązał z nią romans.