O koncentracji niemieckiej na Słowacji w 1939 roku. WPH 1961. nr str. 301.; „oddziały 3. Dywizji Piechoty obsadziły Dubne-Tylicz i Łupków a do 11 września 1939 osiągnęły rubież Cisna, Jabłonki, Baligród ...” [w:] Przegląd Historyczno-Wojskowy 2004, nr 3, . op. cit. P. Simunic. Slovenska armada s. 25.; „Po tym terminie zastąpiły ją pododdziały Grupy Szybkiej „Kalinčak”, które ostatnich polskich jeńców wzięły 19 września 1939 w rejonie Bukowska i Wysoczan.” [w:] Przegląd Historyczno-Wojskowy 2004, nr 3, str. 131.. Jednostka powróciła na Słowację 1 października 1939.
Po agresji Niemiec na ZSRR na rozkaz według § 27 branného zákona gen. Čatloša z dnia 22 czerwca 1941 brała następnie udział jako Rýchla Skupina w przerwaniu linii Mołotowa na Sanie koło Sanoka. W czerwcu 1941 roku wyposażona była w 30 czołgów LT-35, 10 czołgów LT-38 i 7 czołgów LT-40. Liczyła 59 oficerów, 27 podoficerów oraz 1824 żołnierzy. Od 8 lipca 1941 jako Rýchla brigáda.