Zachylnik błotny, nerecznica błotna (Thelypteris palustris) – gatunek paproci z rodziny zachylnikowatych. Jest szeroko rozprzestrzeniony w strefie umiarkowanej półkuli północnej, sięga też strefy międzyzwrotnikowej. Występuje we wschodniej Ameryce Północnej na południu po Meksyk i Kubę, niemal w całej Europie (bez Islandii), w północno-zachodniej Afryce oraz dużej części Azji, na jej południu po Iran, Himalaje i południowe Chiny. W Polsce gatunek pospolity na niżu, rzadki na obszarach górskich.
Morfologia thumb|left|200px|Górna część blaszki liściowej thumb|left|200px|Odcinki II rzędu liścia asymilacyjnego thumb|left|200px|Dojrzałe zarodnie na spodniej stronie liścia płodnego Pokrój Z powodu rozrastania się cienkich kłączy, z których liście wyrastają pojedynczo w odstępach, roślina tworzy często rozległe łany. Kłącze Czołgające się, cienkie i czarne. Pokryte jest za młodu bezbarwnymi łuskami. Liście Wyrastają pojedynczo wzdłuż kłącza i osiągają do 1 m wysokości, najczęściej jednak od 45 do 75 cm. Ogonek liściowy jest podobnej długości jak blaszka lub od niej dłuższy. U jego nasady w przypadku młodych liści występują bezbarwne, ogruczolone łuski kształtu jajowatego i długości do 1,5 mm. Blaszka liściowa jest jasnozielona, podwójnie pierzasta, zaostrzona na szczycie i tylko nieznacznie zwężona u dołu.