Łuk zawierał cztery facje, oznaczone A-1 do A-4, przy czym A-2 była najgrubsza. Depozycja tych osadów była powolna i zachodziła na głębokościach ponad 30 m, o umiarkowanych prądach. Element B miał grubość ok. 10 m i zawierał pięć facji, ponumerowanych od B-1 do B-5. Facja B-1 tworzyła cienką warstwę białego wapienia pomiędzy elementem A i resztą elementu B, miękką i łatwiej ulegającą erozji, dlatego utworzyła ona zagłębienie wokół okna. Facje B-2 i B-3 tworzyły grube na 7 m złoże z mieszanych poziomów kamieni zwartych i kamieni ziarnistych, które są porowate, a przez to mniej zwarte. Facja B-5 była warstwą kamienia zwartego o grubości 4 m, i tworzyła górną, niepodpartą część łuku. Element B zawierał szereg skamielin, w tym Scutella, Pecten, duże kolce jeżowców i duże otwornice warstwy dennej. Wszystkie warstwy elementu B zostały przecięte przez dwie spoiny. Hybrydowa warstwa pokryta wapieniem globigerinowym została znaleziona na szczycie facji B-5, ale była ona mocno zniszczona erozją.