Inną znaczącą postacią, która wywarła wpływ na Hasegawę, był Sen no Rikyū (1522–1591), autorytet w dziedzinie organizacji ceremonii chanoyu, przyrządzania herbaty matcha oraz jej picia. Zarówno Nittsū, jak i Sen no Rikyū, poza wpływem na sztukę Hasegawy, wspierali rozwój jego kariery poprzez rekomendacje, które zapewniały malarzowi intratne zamówienia.
Hasegawa rywalizował z Eitoku Kanō o zdobycie uznania kolejnych przywódców ówczesnej Japonii: Nobunagi Ody, Hideyoshiego Toyotomi, Ieyasu Tokugawy, a po śmierci Kanō (1590) cieszył się sławą najznakomitszego żyjącego malarza. Udało mu się wówczas przerwać dominację stylu Kanō w sztuce japońskiej. Wielki prestiż zyskała także prowadzona przez niego pracownia dekoracji wnętrz i szkoła w Kioto. Wspierany przez Hideyoshiego i Ieyasu, na zaproszenie tego ostatniego schyłek życia spędził w Edo.
Zmarł w 1610. Dzięki jego synowi Kyūzō (1568–1593), a także dalszym uczniom i następcom, szkoła Hasegawa przetrwała do początków XVIII wieku.