Michała Rękasa jako próba kształtowania życia religijnego chorych, zaś w 1991 stopień doktora nauk teologicznych w zakresie teologii pastoralnej na podstawie dysertacji Nauka Jana Pawła II o cierpieniu i jej recepcja w kaznodziejstwie polskim.

W latach 1986–1987 pracował jako wikariusz w Parafii Matki Bożej Pocieszenia w Oławie, a w latach 1997–2004 był proboszczem Parafii św. Michała Archanioła w Długołęce. W latach 1992–1998 był asystentem kościelnym Ruchu Wiara i Światło. W latach 1993–1997 współorganizował Wrocławskie Dni Duszpasterskie. W latach 1998–2004 był diecezjalnym dyrektorem Unii Apostolskiej Kapłanów Archidiecezji Wrocławskiej. W 2004 został inkardynowany do diecezji świdnickiej. W tym samym roku został wikariuszem generalnym diecezji, a także członkiem rady kapłańskiej, rady duszpasterskiej i kolegium konsultorów. W latach 2004–2005 był dyrektorem Wydziału Duszpasterskiego Świdnickiej Kurii Biskupiej. W 2004 został delegatem Biskupa Świdnickiego ds. Wyższego Seminarium Duchownego Diecezji Świdnickiej i Papieskiego Wydziału Teologicznego we Wrocławiu – studia w Świdnicy. Otrzymał godność kapelana Jego Świątobliwości.