Budowa 26 lipca 1956 prezes GTC Jean Marie podpisał ze stocznią kontrakt na budowę nowego transatlantyku. Niejako nawiązując do tradycji swojego poprzednika, budowa miała się odbywać na tej samej pochylni, na której powstał Normandie. 7 października 1957 położono stępkę statku o symbolu budowy G 19. Szybki postęp prac zaowocował tym, że już po 32 miesiącach France był gotowy do wodowania. 11 maja 1960 o godzinie 16:15, w obecności prezydenta Francji Charles’a de Gaulle’a oraz 100 tysięcy widzów, żona prezydenta Yvonne de Gaulle rozbiła butelkę szampana o gruszkę dziobową statku dokonując chrztu liniowca. Po wodowaniu, statek został odholowany do nabrzeża stoczniowego gdzie kontynuowano dalsze prace wyposażeniowe. 19 listopada 1961 rozpoczęto próby odbiorcze a 5 stycznia 1962 statek został odebrany przez armatora. W tamtym czasie był najdłuższym transatlantykiem (pierwszeństwo stracił w 2004 ustępując długością Queeen Mary 2 – 345 m długóści). Portem macierzystym France został Hawr.