Nadczłowiek Pierwszy raz w niemieckiej literaturze określenie „Untermensch” pojawiło się w powieści Jean Paula z roku 1795 w odniesieniu do orangutana. Filozof Fryderyk Nietzsche ukuł w niemieckiej kulturze określenie nadczłowiek, które miało się odnosić do wybitnych jednostek, a nie do przedstawicieli konkretnych grup etnicznych czy rasowych.
Podludzie według Lothropa Stoddarda Określenie podczłowiek pierwszy raz w kontekście etnicznym pojawiło się w książce amerykańskiego pisarza Lothropa Stoddarda z roku 1922 pod tytułem Bunt przeciw cywilizacji: Zagrożenie ze strony podczłowieka. W publikacji nie ma wyraźnego odniesienia terminu „podczłowiek” jako przeciwieństwa nadczłowieka opisywanego przez Nietzschego. W książce pojawia się krytyczne odniesienie do dzieła niemieckiego filozofa. Nadczłowiek (Superman) to "Nie „nadczłowiek” Nietzschego – ta genialna, ale złowroga wizja kasty panów, kwitnącej jak wspaniała, lecz pasożytnicza orchidea na gnijącym pniu służalczej degradacji, ale superrasa, samooczyszczająca się przez eliminację własnych wad i rozwijająca przez kultywowanie swych wartości"(str. 262).