Stefana Perkiewicza – od 24 sierpnia na placówce oficerskiej przy szosie w kierunku na Święciechowę, około 2 km na zachód od Leszna, kompania ppanc. por. Henryka Hromady zapewnić miała obronę ppanc. 1 i 3 plutonu; 4 działa znajdowały się na odcinkach obrony Leszna, a jeden działon w odwodzie do dyspozycji dowódcy OW „Leszno”, pluton artylerii piechoty kpt. Ludwika Snitko przewidziany do działania na kierunku: Zaborowo-Strzyżewice – na stanowiskach wyczekiwania; 1 działon ppor. Józefa Nitsche w rejonie ogródków działkowych, 2 działon sierż. Stefana Migdaiki w rejonie koszar 17 p.uł.
W Lesznie przed wojną stacjonował 17 pułk Ułanów Wielkopolskich, który w sierpniu 1939 r. został zmobilizowany do Wielkopolskiej BK i odszedł z miasta oraz 55 pp, którego większość weszła w skład 14 Dywizji Piechoty.
Obrona Leszna 1 września 1939 r. o godz. 5 rozpoczęło się artyleryjskie bombardowanie Leszna prowadzone przez niemiecką artylerię rozmieszczoną w rejonie Wschowy i Góry. Ostrzelane zostały głównie dworzec kolejowy, koszary wojskowe i domy w centrum miasta, ale bez większych strat. Polskie oddziały zdążyły już opuścić swoje kwatery i rozlokować się na wyznaczonych pozycjach obronnych. Pierwszą linię obronną obsadziły 1 i 3 kompanie I bat.