Zakonnicy z Ballinskelligs opiekowali się wiernymi pielgrzymującymi na wyspę oraz zabudowaniami klasztornymi.

Wyspa znajdowała się w rękach zakonników do roku 1578, kiedy w wyniku powstania Desmondów królowa Elżbieta I rozwiązała wiele zakonów. Wtedy właśnie wyspa została przekazana w prywatne ręce rodziny Butlerów, której własnością pozostawała do roku 1820.

W roku 1820 wyspa została odkupiona od Johna Butlera przez firmę „Corporation for Preserving and Improving the Port of Dublin” (poprzednik Commissioners of Irish Lights) w celu wybudowania na niej dwóch latarni morskich. Budowę zakończono w roku 1826.

Od roku 1880 Skellig Michael znajduje się pod opieką Office of Public Works.

Zabudowania Klasztor Główne zabudowania klasztorne znajdują się na szczycie wschodnim i składają się z zabudowy wewnętrznej, w skład której wchodzą: dwa oratoria kościół świętego Michała 7 kamiennych cel w kształcie uli pozostałości latryny zbiorniki na wodę cmentarz trzy leacht krzyże i kamienne płyty Zabudowa zewnętrzna to dwa tarasy nazywane górnym i dolnym ogrodem.