thumb|240px|Grób lekarza Maurycego Bogusława Woyde na cmentarzu reformowanym przy ul. Żytniej w Warszawie Maurycy Bogusław Anastazy Woyde (ur. 24 listopada 1791 w Tucznej, zm. 4 kwietnia 1877 w Puławach) – polski lekarz, profesor Uniwersytetu Warszawskiego, wolnomularz.
Życiorys Był synem Fryderyka Wilhelma (1761–1830), intendenta dóbr państwowych, i Rozyny z Dehmelów (1766–1833), kalwinistów. W 1809 ukończył Liceum Warszawskie, po czym studiował medycynę w warszawskiej Szkole Lekarskiej.
W 1813 uzyskał stopień doktora medycyny i chirurgii oraz licencjata akuszerii. Uczył się również w Berlinie i Wiedniu.
Do Warszawy powrócił w 1815 i otworzył prywatną praktykę lekarską. W 1816 praktykował jako lekarz w Warszawskim Towarzystwie Dobroczynności. W latach 1816–1828 leczył niezamożne osoby w Szpitalu Jana Bożego.
W 1817 powołano go na stanowisko profesora przybranego (nadzwyczajnego) na Wydziale Medycznym Królewskiego Aleksandryjskiego Uniwersytetu Warszawskiego. W 1823 został mianowany profesorem stałym (zwyczajnym) i otrzymał katedrę medycyny sądowej. W 1827 powołano go na członka Najwyższej Komisji Egzaminacyjnej.