Około 20. roku Szeszonka, Padibastet, panujący w Bubastis i później za sprawą poparcia wielkiego kapłana Amona – Harsiese II w Tebach, powołał do współwładzy swego syn Iuputa I, który władzę objął w Leontopolis. W Herakleopolis rozgorzała walka o władze. Trwało to prawdopodobnie do około 39. roku panowania Szeszonka, kiedy to władzę tam przejął generał Bakenptah. W Delcie władza Szeszonka III była znacznie mocniejsza niż władców Leontopolis. Popierały go w środkowej Delcie; Busiris, Sais i Buto oraz Memfis. Damiettańska odnoga Nilu stanowiła granicę jego władzy. Zachodnia część Delty opanowana była przez libijskie plemiona Maszuasz.
W czasie panowania Szeszonka III, równolegle władzę sprawowali w Leontopolis:
Padibastet i Iuput I, następca Padibasteta – Szeszonk VI oraz po nim Osorkon III.
Na tronie pontyfikalnym w Tebach zasiadali:
książę Osorkon, brat Szeszonka III, gdy Osorkon przebywał na uchodźstwie – Harsiese II, po nim Takelot – prawdopodobnie pochodzący z królewskiego rodu z Tanis.
Szeszonk III pochowany został w Tanis, a jego grobowiec odkrył w 1940 roku Pierre Montet. Wewnątrz znajdował się sarkofag wykonany dla Szeszonka oraz drugi pozbawiony jakichkolwiek inskrypcji.
thumb|200px|Zarys genealogii XXII i XXIII dynastii.
Jak wyglądał podział władzy w Egipcie, w Trzecim Okresie Przejściowym, . Tytulatura
Kategoria:Faraonowie XXII dynastii