W tej sytuacji Hegemann powrócił do Świętna i – posługując się zaczerpniętą retoryką z programu „Czternastu punktów” prezydenta USA Wilsona „o prawie do stanowienia narodów o swoim losie” – doprowadził do proklamowania przez lokalną radę Republiki Świętnieńskiej. Było to prawdopodobnie najmniejsze międzynarodowo uznane państwo świata. Miało swój własny „parlament” i „siły zbrojne” (120 zdolnych do walki ludzi dobrze wyposażonych w broń pozostałą po wojnie światowej); przez 218 dni „niepodległości” Freistaat Schwenten uprawiało ożywiony „handel międzynarodowy” zarówno z Polską, jak z Niemcami, przy czym wizy wjazdowe wydawało miejscowe biuro parafialne. Zniesiono tam obowiązkowe dostawy i inne świadczenia wojenne. Na terenie Republiki funkcjonował dworzec kolejowy; rozpoczęto też wydawanie znaczków pocztowych.
Władze Republiki Świętnieńskiej: Prezydent i Minister spraw zagranicznych: pastor Emil Gustav Hegemann Minister spraw wewnętrznych: sołtys Heinrich Drescher Minister wojny: leśniczy Karl Teske