typowy wymiar takiego odłamka waha się w granicach 50-500 kilometrów, choć liczbę tę należy raczej traktować prowizorycznie z powodów wyjaśnionych szerzej poniżej.
Geneza i odmiany terranów Współcześnie rozpoznawane terrany wyróżnia się na granicach istniejących kratonów, czyli relatywnie trwałych fragmentów litosfery ziemskiej, które od dłuższego czasu pozostają praktycznie nietknięte przez silne procesy tektoniczne, takie jak powstawanie gór fałdowych lub łańcuchów wulkanicznych. To właśnie do brzegów tego typu „twardych jąder” dolepiane są nowe fragmenty litosfery, tam też wyrażają się intensywne deformacje mogące spowodować odklejenie się wzdłuż płaszczyzny uskoku niezależnych jednostek tektonicznych.
Terrany egzotyczne (ang. exotic terranes) powstają z pogrubionych fragmentów skorupy oceanicznej, które nie ulegają subdukcji w zbieżnych granicach płyt, zostają natomiast złożone na krawędzi płyty (por. pryzma akrecyjna). Gdy płyty wpadają na siebie pod kątem prostym lub zbliżonym do prostego, taki fragment skorupy (np. duża prowincja magmatyczna lub łańcuch wysp wulkanicznych) może zostać po prostu złożony na brzegu kontynentu lub na nim „rozpłaszczony” przy relatywnie niewielkim stopniu deformacji.