Woroszyłowa w Moskwie, które ukończył z wyróżnieniem i złotym medalem.

20 lipca 1954 awansowany na generała brygady, 10 października 1964 generała dywizji, a 11 października 1974 generała broni. Na VI Zjeździe PZPR (grudzień 1971) wybrany w skład Centralnej Komisji Rewizyjnej PZPR, w której składzie pozostawał do grudnia 1975 roku. Był delegatem na kolejne Zjazdy PZPR od V (1968) do X (1986).

Od listopada 1964 do maja 1971 był dowódcą Pomorskiego Okręgu Wojskowego, a następnie do listopada 1974 był dowódcą Śląskiego Okręgu Wojskowego. W ramach współdziałania z armiami państw Układu Warszawskiego organizował m.in. ćwiczenie „Sojuz-68”. W 1970 ukończył kurs strategiczny przy Wojskowej Akademii Sztabu Generalnego Sił Zbrojnych ZSRR im. Klimenta J. Woroszyłowa. Od listopada 1974 do kwietnia 1978 był zastępcą szefa Sztabu Zjednoczonych Sił Zbrojnych Układu Warszawskiego w Moskwie. Na tym stanowisku uczestniczył w planowaniu i organizowaniu ćwiczeń operacyjnych i strategicznych oraz brał udział w posiedzeniach Rady Wojskowej Państw-Stron Układu Warszawskiego. Po powrocie do kraju był komendantem Akademii Sztabu Generalnego WP im. gen. broni Karola Świerczewskiego w Rembertowie (1978–1985).