Trzecia droga prowadziła z równiny nadmorskiej na wschód do miasta Nablus.
W czasach panowania arabskiego miasto nazwano Tulkarm. Przez długie wieki Tulkarm pozostawało jednak zapomniane i zacofane gospodarczo.
Pewne ożywienie nastąpiło dopiero po 1900, kiedy to wybudowano tutaj odnogę linii kolejowej Hejaz, która łączyła Damaszek z Medyną. Odnoga przebiegająca przez Tulkarm łączyła główną linię kolejową z miastem Hajfą. Powstanie stacji kolejowej spowodowało niewielkie ożywienie gospodarcze okolicy, w której uprawiano wówczas oliwki, winogrona, figi, migdały, morele i jabłka.
29 listopada 1947 roku Zgromadzenie Ogólne Organizacji Narodów Zjednoczonych przyjęło rezolucję nr 181 w sprawie podziału Palestyny na dwa państwa: żydowskie i arabskie. Tutejsze tereny miały znajdować się w państwie arabskie i w wyniku wojny o niepodległość w 1948 znalazły się pod okupacją Jordanii.
W 1950 w mieście utworzono obóz uchodźców palestyńskich Tulkarm, a w 1952 drugi obóz uchodźców Nur Szams.
Podczas wojny sześciodniowej w 1967 ziemie te zajęły wojska izraelskie. Po zawarciu w 1994 porozumień z Oslo Tulkarm znalazło się w Autonomii Palestyńskiej w obszarze o statusie „A” (są to tereny pozostające pod kontrolą palestyńską).