Specjalne kompanie partyzanckie Japończycy utworzyli w grudniu 1943 i wysłali do walki na wyspach Leyte i Morotai. W październiku 1944 roku 1 kompania uczestniczyła w ataku spadochronowym na amerykańskie lotnisko polowe na Leyte. Następnie walczyła na Luzonie. Z kolei 2 kompania od września odpierała amerykański desant na Morotai.
W skład Ochotniczego Korpusu Takasago wchodziło osiem oddziałów zwanych dywizjami, każda w liczbie od 100 do 600 Tajwańczyków. Służyły one w regionie południowego Pacyfiku i Azji Południowo-Wschodniej. Pierwsza dywizja (ok. 500 żołnierzy) została wysłana przez Japończyków do walki z wojskami amerykańskimi w 1942 r. na filipińskim półwyspie Bataan. Następnie była użyta wraz z drugą dywizją w ataku na Port Moresby, po czym rozwiązano obie jednostki na początku 1943. Większość pozostałych dywizji skierowano na Nową Gwineę. Wykonywały one głównie akcje zwiadowcze w dżungli, zastawiały zasadzki, a także pełniły rolę pomocniczą wobec regularnych oddziałów japońskich. Ich żołnierze byli m.in. kierowcami, tragarzami, budowali umocnienia, zdobywali żywność. Były one uważane za jedne z najlepszych jednostek walczących w regionie południowego Pacyfiku.