William Wyndham Grenville (ur. 25 października 1759 w Wotton House w hrabstwie Buckinghamshire, zm. 12 stycznia 1834 w Burnham) – brytyjski arystokrata i polityk, związany ze stronnictwem wigów, premier Wielkiej Brytanii w latach 1806–1807.
Życiorys Był synem George’a Grenville’a, premiera w latach 1763–1765, i Elizabeth Wyndham, córki sir Williama Wyndhama, 3. baroneta. Wykształcenie odebrał w Eton College, w Christ Church na Uniwersytecie Oksfordzkim oraz w korporacji prawniczej Lincoln’s Inn. W 1782 r. został wybrany do Izby Gmin jako reprezentant okręgu Buckingham. Od 1784 r. reprezentował okręg wyborczy Buckinghamshire. W latach 1782–1783 był Głównym Sekretarzem Irlandii.
Szybko stał się stronnikiem swojego kuzyna, premiera Williama Pitta Młodszego, który powierzył mu w 1784 r. stanowisko płacmistrza armii. W 1789 r. został na krótko speakerem Izby Gmin, a następnie członkiem gabinetu jako minister spraw wewnętrznych. W 1790 r. otrzymał tytuł 1. barona Grenville i został przewodniczącym Izby Lordów. W 1791 r. otrzymał tekę ministra spraw zagranicznych, pozostając jednocześnie przewodniczącym Izby Lordów. W okresie jego urzędowania wybuchły wojny z rewolucyjną Francją. W tym czasie Grenville opowiadał się za prowadzeniem wojny na kontynencie, co jego zdaniem było kluczem do zwycięstwa.