Niepożądane reakcje wynoszą od 3–25% przypadków zastosowania leku, z czego 0,01–0,1% (według danych amerykańskich nawet 0,32%) reakcje te mogą doprowadzić do zgonuMarek Modrzyński, Barbara Wróbel, Edward Zawisza; Przypadek zespołu Stevens-Johnsona wywołanego przez podanie doksycykliny. Medycyna Rodzinna 5/2002, s. 169-171. Są one przyczyną 5% wszystkich hospitalizacji i występują u 10–20% hospitalizowanych. W 1996 były czwartą co do częstości przyczyną zgonów w Stanach Zjednoczonych (ponad 100 000 zgonów).
Klasyfikacja kliniczna działań niepożądanych Typ A (ang. augmented drug action) Działania uboczne, które można przewidzieć – wynikają z mechanizmu działania farmakologicznego. Ich nasilenie zależy od zastosowanej dawki. Ustępują po zmniejszeniu dawki lub odstawieniu leku. Przykłady: kaszel po lekach obniżających ciśnienie krwi z grupy I-ACE krwawienia po przedawkowaniu leków przeciwzakrzepowych hemoliza krwinek po zastosowaniu rybawiryny Do działań niepożądanych z grupy A zalicza się także działania wynikające z interakcji leków, które da się przewidzieć, np. efekty uboczne spowodowane zwiększeniem się stężenia jakiegoś leku w surowicy, na skutek jego wypierania z połączeń z białkami przez zastosowany jednocześnie kwas acetylosalicylowy. Działania tego typu stanowią ok.