7e Régiment du Génie). Od 15 lutego 1921 służył w lotnictwie, 1 listopada 1921 objął stanowisko dowódcy 3 Brygady Lotniczej, gdzie otrzymał licencję obserwatora, a 13 października 1922 licencję pilota wojskowego.
22 grudnia 1922 oddelegowany do Francuskiej Misji Wojskowej w Polsce z przeznaczeniem na szefa Departamentu IV Żeglugi Powietrznej Ministerstwa Spraw Wojskowych. 20 stycznia 1923 powierzono mu pełnienie obowiązków szefa departamentu. 20 marca 1924 został generałem brygady. Jako szef departamentu opracował plany rozwoju lotnictwa polskiego, opierając się na francuskim sprzęcie, regulaminach i systemach szkolenia z okresu I wojny światowej. Z dniem 17 sierpnia 1924 odwołany ze stanowiska, powrócił do Francji.
Ordery i odznaczenia Krzyż Komandorski Legii Honorowej (1920) Krzyż Oficerski Legii Honorowej (1915) Krzyż Kawalerski Legii Honorowej (1901) Krzyż Oficerski Orderu Zasługi (1917) Krzyż Komandorski Orderu Korony Rumunii (1919) Order Polonia Restituta Odznaka Pilota nr 666 – 7 września 1924
Przypisy
Bibliografia
Stefan Czmur, Waldemar Wójcik, Generałowie w stalowych mundurach, Dom Wydawniczy "Bellona" i Redakcja Czasopism Wojsk Lotniczych i Obrony Powietrznej, Warszawa-Poznań 2003, , S. Czmur, W.