Kultura pod względem rozwoju cywilizacyjnego stanowiła ogniwo pomiędzy dwoma etapami: okresu osad, gdzie głównym elementem wytwórczym było rolnictwo, a okresem osad, w których w większym stopniu obok rolnictwa rozwinęło się garncarstwo lub hodowla.
Na obszarze kultury Dżarmo nie znaleziono naczyń glinianych, co sugeruje, że nie znali garncarstwa. Kamienne narzędzia różnią się od narzędzi zachodniej kultury natufijskiej, a znalezione pozostałości wyrobów z obsydianu wykazują związki kultury Dżarmo z kulturami Anatolii. O przenikaniu i wpływach pozostałych kultur bliskowschodnich na kulturę Dżarmo świadczą odkryte na obszarze objętym jej zasięgiem posążki bogini-matki, co może świadczyć o początkującym stadium rozwoju religii w społeczeństwie Dżarmo, zaś nowym elementem niewykrytym w kulturach sąsiadujących z Dżarmo są figurki psów i kotów, co nasuwa przypuszczenia o udomowieniu tych zwierząt.
Przypisy
Bibliografia Bielicki M., Zapomniany świat Sumerów, Warszawa 1966, s. 154–256. Zabłocka J., Historia Bliskiego Wschodu w starożytności (od początku osadnictwa do podboju perskiego), Wrocław 1982, s. 20–21. .
Kategoria:Archeologia Mezopotamii Dżarmo, Kultura