w 1883 roku prowadził eksperymenty mające na celu zahipnotyzowanie zbrodniarzy – w pracach tych pomagali mu prawnik Jules Liégeois i lekarz Henri Beaunis. Razem z Liébeaultem, Liégeoisem i Beaunisem Bernheimem stworzył tzw. "Szkołę Nancy" czy "Szkołę Sugestii" przeciwstawianą "Szkole Salpétriêre", której głównym przedstawicielem był Jean-Martin Charcot. Bernnheim definiował hipnozę jako zwykły wytwór oniryczny stworzony pod wpływem sugestii, Charcot zaś uważał, że jest to zjawisko somatyczne.
W 1889 roku Bernheima odwiedził Zygmunt Freud, który zasięgnął u niego informacji na temat eksperymentu z tzw. "sugestią pohipnotyczną". Na podstawie eksperymentów Bernheima Freud doszedł do wniosku, że musi istnieć nieświadomość.
W 1903 roku, Bernheim uznał, że nie sposób odróżnić hipnozy od sugestii – stwierdził, że "sugestia narodziła się z dawnego hipnotyzmu, tak samo, jak chemia narodziła się z alchemii".
Pracując na uniwersytecie w Nancy (1910-1919) Bernheim był reprezentantem poglądu, iż nieświadomość to pomost pomiędzy lekarzem i pacjentem w sytuacji, gdy ten ostatni wmawia sobie