W odpowiedzi na areszt posła Szwecji władze szwedzkie umieściły brytyjskiego posła w areszcie domowym, ambasador Hiszpanii w Londynie Isidor de Monteleone złożył oficjalny protest przeciw łamaniu immunitetu poselskiego.
W 1718 negocjował (wraz z Görtzem) pokój z Rosją. Po śmierci Karola XII (11 grudnia 1718) stał się przywódcą profrancuskiej "partii kapeluszy" (Hattpartiet) przeciwko kierowanej przez Arvid Horna prorosyjskiej "partii czapek" (Mösspartiet).
Od roku 1739 do 9 grudnia 1746 Gyllenborg był przewodniczącym Rady Królewskiej w Sztokholmie.
Literatura J.Murray The Gyllenborg arrest – a problem in diplomatic immunity, Journal of Modern History 1956 Larsson Greve Karl Gyldenborg i London 1715–1717, Göteborg 1891 Göran Nilzén, Carl Gyllenborg – en frihetstida hattpolitiker, Carlssons Stockholm 2007. Michael Roberts, Era of Liberty - Sweden 1718-1771, Liverpool University Press, 1995.
Kategoria:Członkowie Szwedzkiej Rady Królewskiej Kategoria:Urodzeni w 1679 Kategoria:Zmarli w 1746 Kategoria:Politycy partii kapeluszy Kategoria:Ambasadorowie Szwecji w Wielkiej Brytanii Kategoria:Ludzie urodzeni w Sztokholmie